Λιθίαση ουροποιητικού
Η λιθίαση του ουροποιητικού αποτελεί τη τρίτη συχνότερη πάθηση μετά τις λοιμώξεις του ουροποιητικού και τις παθολογικές καταστάσεις του προστάτη αδένα.
Ο μέσος δια βίου κίνδυνος δημιουργίας λιθίασης ανέρχεται στο 4-7%.
Η εμφάνιση της νόσου είναι συχνότερη στους άνδρες από τις γυναίκες (αναλογία 3:1 περίπου) με αύξηση της επίπτωσης την τρίτη και τέταρτη δεκαετία της ζωής.
Πολλές θεωρίες έχουν διατυπωθεί για τη δημιουργία της λιθίασης, οι κυριότερες από τις οποίες είναι:
- η θεωρία του matrix
- η θεωρία του υπερκορεσμού
- η θεωρία των αναστολέων της λιθίασης
Είδη Λίθων – Διάγνωση
Οι συχνότεροι τύποι λίθων είναι από οξαλικό/φωσφορικό ασβέστιο, ουρικό οξύ, στρουβίτη και κυστίνη, ενώ σπανιότερα εμφανίζονται φαρμακευτικής αιτιολογίας ή από matrix.
Θεραπευτικές επιλογές λίθων ουροποιητικού
Η επιλογή θεραπείας εξαρτάται από το μέγεθος και τη θέση του λίθου και περιλαμβάνει εξωσωματική λιθοθρυψία (ESWL), ουρητηροσκόπηση (URS/f-URS) ή διαδερμική λιθοθρυψία (PCNL) για μεγαλύτερους ή σύνθετους λίθους.
Φαρμακευτική Θεραπεία
Βασίζεται σε αυξημένη πρόσληψη υγρών (>2,5–3Lt/24ωρο), μείωση άλατος, ζωικών πρωτεϊνών και οξαλικών και ενίσχυση φρούτων/λαχανικών.
Μεταβολικός Έλεγχος Ασθενή
Μεταβολικός Έλεγχος Λιθίασης: Απαραίτητος σε ασθενείς υψηλού κινδύνου ή με συχνές υποτροπές, καθώς η υποτροπή λίθων οξαλικού ασβεστίου φτάνει το 50% στη δεκαετία.
Μέθοδοι Αντιμετώπισης
Επεμβατικές Θεραπείες Λιθίασης: Η αντιμετώπιση περιλαμβάνει ουρητηροσκόπηση (URS/RIRS) για ενδοσκοπική διάσπαση λίθων, εξωσωματική λιθοθρυψία (ESWL) για μη επεμβατικό κατακερματισμό με κρουστικά κύματα και διαδερμική νεφρολιθοθρυψία (PCNL) για μεγάλους ή σύνθετους λίθους (>2–2,5cm), με ποσοστά επιτυχίας έως και 98%.